Translate

Thursday, April 22, 2021

Difference between Contact and Connection

 Contact आणि Connection.... मधील फरक..!

घटना न्यूयार्कमधील आहे. एका भारतीय साधूचे तिथे व्याख्यान झाले. 

त्यानंतर पत्रकारांनी त्यांना गाठले. 

त्यातील एकाने साधूला विचारलं, 

"साधू महाराज, तुम्ही आताच्या व्याख्यानात संपर्क (Contact) आणि लगाव (Connection) यावर बोलला. 

पण ते गोंधळात टाकणार आहे. या दोन्हीमध्ये फरक काय ?"

साधुने मंद स्मित केले अन उत्तर देण्याऐवजी वेगळेच प्रश्न त्यांनी त्या पत्रकाराला विचारणे सुरु केले. 

साधू : "तुम्ही न्यूयार्कचे रहिवासी का ?"

पत्रकार : "येस !! का हो ?"

साधू :  "घरी कोण कोण असत?"

आपल्या प्रश्नाचे उत्तर टाळण्यासाठी साधूबाबा असं काहीतरी वेगळं विचारत आहेत असं त्या पत्रकाराला वाटलं.

 कारण त्याचा प्रश्न सार्वजनिक होता अन साधू तर खाजगी काहीतरी विचारत होते.

 तरी मूळ प्रश्नाचे "उत्तर" मिळण्याच्या आशेने तो पत्रकार उत्तर देत गेला. 

तो म्हणाला : "माझी आई आता नाहीये. वडील व आम्ही तिघे भाऊ बहीण !

 सगळ्यांची लग्न झाली आहेत. सेपरेट बंगले असून सर्व सेटल आहेत."

साधू : "तुम्ही तुमच्या वडिलांशी बोलत असता का ?"

(आता मात्र त्या पत्रकाराला थोडा राग यायला लागला.)

साधू : "तुमच्या वडिलांशी शेवटचे तुम्ही कधी बोलला ? काही आठवतंय का ?"

पत्रकाराने राग आवरत सांगितलं

 : "बहुतेक एक महिना झाला असावा."

साधू : "तुमच्या बहीण भावाशी नेहमी भेटीगाठी करता का ?

 एक कुटुंबीय म्हणून शेवटचे तुम्ही कधी एकत्र भेटले?"

(आता पत्रकाराच्या कपाळावर घाम यायला लागला, की मुलाखत कोण कुणाची घेतेय?)

तरी त्याने उत्तर दिले : "गेल्या वर्षीच्या ख्रिसमसमध्ये भेटलेलो"

साधू : "त्यावेळी किती दिवस एकत्र होता?"

पत्रकार (हळवा होत) : "तीन दिवस होतो"

साधू : "तुम्ही बहीण भावांनी त्या काळात किती वेळ वडिलांच्या अगदी जवळ बसून घालवला ?"

(पत्रकार आता थोडा लाजिरवाणा होऊन, मान खाली घालून कागदावर काहीतरी रेघोट्या मारत बसला.)

साधू : "तुम्ही तुमच्या वडिलांसोबत नाश्ता, दुपारचं जेवण किंवा रात्रीचे जेवण केले का ?"

वडिलांना विचारलं का ? की कसे आहात?

 आईच्या निधनानंतर ते एकटे जगत होते तर वेळ कसा घालवला?"

(असं म्हणत त्या साधूने पत्रकारला आपुलकीने जवळ घेतल)

साधू : "बेटा, नाराज होऊ नको, लाजिरवाणा पण होऊ नको

तुला असं नकळत दुखावल्याबद्दल उलट मी माफी मागतो. पण तुझ्या मूळ प्रश्नाचे उत्तर यात होते. 

Contact आणि Connection !!

तू तुझ्या वडिलांच्या फक्त Contact मध्ये आहेस. 

मात्र तुझं त्यांच्याशी कोणतेही

 Connection नाहीय. 

You are not connected to him.

आणि वडील संपर्कात असणं वेगळं अन त्यांच्याशी "लगावं" असणं वेगळं. 

कारण Connection नेहमी हे आत्म्याचे आत्म्याशी होत असते. 

एकत्र बसणे, भोजन सहवास, एकमेकांची काळजी घेणं, डोळ्यांनी संपर्कात नव्हे तर डोळ्याची भाषा ओळखून त्यानुसार प्रतिसाद देणे,

 आपुलकीचा स्पर्श, हात हातात घेणं.... हे सगळं Connection मध्ये येत. Contact मध्ये नाही. 

तुम्ही तुमची भावंडं, वडील यांच्या Contact मध्ये आहात पण कोणतेच Connection आपसात नाही. 

आता पत्रकाराच्या डोळ्यात पाणी आलं. 

एक चांगला धडा गिरवून दिल्याबद्दल आभार मानून त्या पत्रकाराने त्यांना नमस्कार करून निघाला. 

आज आपल्या भोवताली बहुतेक  असच दिसत.

  एकमेकांच्या Contact मध्ये आहेत पण कुणाशी Connection (लगाव असा) काही नाही

 कसला संवाद नाही. कसल्या चर्चा नाहीत. सगळे स्वमग्न झालेत.

 आपण वरचेवर बदलत चाललोय. 

हेच खरं.  इतक्या वर्षाचे आपले संस्कार, आईवडील गुरुजींनी शिकवलेले ते सगळं विसरल जातंय.... दाहक असलं ..तरी सत्य हेच आहे.

संवाद वाढवणं...  जाणून घेणं...  Simpathi..

वरील घटनेतील "साधू" म्हणजे दुसरे तिसरे कोणी नसून आपले स्वामी विवेकानंद होते.

हेही वाचा

१० सकारात्मक लघू कथा  मनातल्या घरात   देवपूजा एक उत्तम मेडिटेशन    कोरोनाफोबिया टाळा

           

आपल्याला हा लेख कसा वाटला हे आम्हाला कमेंट करुन आवर्जून कळवा. आम्ही आपल्या करिता माहितीयुक्त, प्रेरणादायी, मनोरंजनात्मक लेख घेवून येत असतो. आवडल्यानंतर लाईक व शेअर जरुर करा. तुमचा प्रतिसाद आम्हाला प्रेरणादायी ठरत असतो. 

तुम्हालाही काही लिहून पाठवायचे असल्यास आम्हाला digitalshende@gmail.com या जीमेल वर सेंड करु शकता. आम्ही आपल्या नावासहीत इथे ते प्रसिद्ध करु.

धन्यवाद...


Wednesday, April 21, 2021

10 short stories | Stay positive


लघु कथा  - - 1 | तीन औषधाच्या गोळ्या

आईच्या नावे असलेली जागा आपल्या नावावर करून घेण्याची सुप्त इच्छा मनात धरून आईच्या ताब्यासाठी दोन भाऊ भांडत होते. आईला विचारल्यावर ती म्हणाली जो माझ्या तीन औषधाच्या गोळ्यांची नावे एका झटक्यात सांगेल त्याच्याकड़े मी जाईन. दोन्ही भाऊ खजील झाले.


लघु कथा ..2 | जेवण


शिक्षणासाठी दूर देशी गेलेल्या गरीब होतकरु मुलाने आईला पत्र पाठवले त्यात त्याने लिहिले, इथे माझी जेवणाची चंगळ आहे. काळजी करु नकोस. आईने ते पत्र वाचून एक वेळेचे जेवण सोडले कारण पत्राच्या शेवटी मुलाच्या अश्रुने शाई फुटली होती.

लघु कथा  - -3 | काठी


आजोबाच्या काठीला हाताने ओढत नेणाऱ्या नातीला पाहून लोक म्हणाले, अग हळू हळू आजोबा पडतील ना. आजोबा हसून म्हणाले, पड़ींन बरा, माझ्याजवळ दोन काठया असताना.


लघु कथा  - - 4 | आंब्याचे झाड

आंब्याच्या झाडावर चढून चोरुन आंबे काढणाऱ्या मुलांच्या पाठीत रखवाल दाराने काठी घातली आणि थोडा वेळ धाक म्हणून त्यांना झाडाला बांधून ठेवले. का कुणास ठाऊक पण त्यानंतर त्या झाडाला कधीच मोहर आला नाही.


लघु कथा  - -5. | 
ताटातील वाटीत आणि वाटीतलं ताटात
ऑफीसातून दमून आल्यावर बाबाने आजीचे पाय चेपून दिल्याचे पाहून नातीने न सांगता बाबाच्या पाठीला तेल लावून दिल्याचे पाहून आजी म्हणाली, ताटातील वाटीत आणि वाटीतलं ताटात.


लघु कथा  - -6 | वाटणी

वडील गेल्यावर भावांनी सम्पत्तीची वाटणी केल्यावर म्हाता-या आईला आपल्या घरी नेताना बहीण म्हणाली, मी खुप भाग्यवान, माझ्या वाट्याला तर आयुष्य आलय.


लघु कथा  - -7 | प्रॉपर्टी 

काल माझा लेक मला म्हणाला बाबा मी तुला सोडून कधीच कुठे जाणार नाही कारण तू पण आजी आजोबांना सोडून कधी राहिला नाहीस. मला एकदम वडिलोपार्जित प्रॉपर्टी नावावर झाल्यासारखे फीलिंग आले मला .

   

लघु कथा  - -8 | पाकीट 

 तिच्या नवऱ्याचा मित्र भेटायला आला आज हॉस्पिटल मध्ये , तो खूपच आजारी होता म्हणून. जाताना बळेबळेच 5000 चे पाकीट तिच्या हातात कोंबून गेला , म्हणाला लग्नात आहेर द्यायचाच राहिला होता , माझा दोस्त  बरा झाला की छानसी साडी घ्या. त्या पाकिटा पुढे आज सारी प्रेझेंट्स फोल वाटली तिला.


लघु कथा  - -9 | भेळ

आज भेळ खायची खूप इच्छा झाली तिला ऑफिस सुटल्यावर पण घरी जायला उशीर होईल आणि सासूबाईंना देवळात जायचे असते म्हणून मनातली इच्छा मारून धावतपळत घर गाठले तिने , स्वैपाकखोलीत शिरली तर सासूबाई म्हणाल्या हातपाय धू पटकन, भेळ केलीय आज कैरी घालून. खूप दिवस झाले मला खावीशी वाटत होती.


 लघु कथा  - -10 | मोग-याची फुले

 तिन्हीसांजेला सुमतीबाई देवापाशी जपमाळ घेऊन बसल्या होत्या. तेवढ्यात मुलगा कामावरून आला. पाठोपाठ मोगऱ्याचा सुवास आला. सूनबाई च्या केसात फुलला असेल या विचाराने त्यांनी अजूनच डोळे घट्ट मिटून घेतले. थोड्यावेळाने जप झाल्यावर डोळे उघडून पाहतात तर काय मोगऱ्याची ओंजळभर फुले त्यांच्या बालकृष्णासाठी ओटीत वाट पहात होती . त्यांची कूस अजूनही सुगंधीच होती. देवघरातला खोडकर कान्हा गालात हसत होता.

  सकारात्मक रहा..!

आपल्याला हा लेख कसा वाटला हे आम्हाला कमेंट करुन आवर्जून कळवा. आम्ही आपल्या करिता माहितीयुक्त, प्रेरणादायी, मनोरंजनात्मक लेख घेवून येत असतो. आवडल्यानंतर लाईक व शेअर जरुर करा. तुमचा प्रतिसाद आम्हाला प्रेरणादायी ठरत असतो. 

आपल्या व्यवसायाची जाहीरात आपल्या लोकप्रिय सोशल मिडीया सातारा मध्ये प्रसिद्ध करण्यासाठी संपर्क साधा digitalshende@gmail.com


 

Tuesday, April 20, 2021

In the house of the mind | A beautiful experience

आपण मनातल्या घराला कधी भेट दिली आहे कां ???  


एका ठिकाणी बसून करमत नाही. मग उगाच आपण, इथे तिथे फिरायला जातोच की !!! मग ती  पर्यटन स्थळ असतील किंवा कोणाच्या तरी घरी !!! याच्या त्याच्या घरी, या ना त्या कारणाने आपण पाहुणा म्हणून जातोच. मग मी ठरवले, कां नाही आपण आपल्याच मनाच्या घराचा पाहुणचार घेऊन यावा ???

हो, हो, चक्क स्वतःच्याच मनाच्या घरचा पाहुणचार !!! आपणच आपल्या मनाच्या  घराला भेट द्यावी म्हंटले, बघावे तरी काय आणि कसं ठेवलंय हे मनाचे घर !!! कोण, कोण रहातात तिथे ???  कसे स्वागत होत ते ???ठरल्याप्रमाणे मनाच्या घराच्या दारापर्यंत पोहचलो. अगदी छोटेसे होते, पण छान होते !!! आत काय असेल, या उत्सुकतेने दार वाजवले, तर आतून आवाज आला, "कोण आहे ???? काय पाहिजे ????" असा प्रश्न आतून विचारला जाईल याची कल्पना नव्हती पण खरंच आपण कोण आहोत, हे त्याला सांगितल्या शिवाय तो आपल्याला आत तरी कसा घेणार ???

मी ही सांगितले, "मी स्व आहे रे !!! ज्याचे तू कध्धी ऐकत नाही. ज्याच्याशी तू सतत वाद घालत असतोस, ज्याच्याशी तू दिवस रात्र गप्पा मारत असतो तो मी !!!"

आतून आवाज आला, " बरं.... बरं...उघडतो दार !!!" दार उघडल्या नंतर आत पाहिले, तर गडद अंधार होता. म्हणून मी विचारले, " कां रे एवढा अंधार ???" तेव्हा तो म्हणाला, " तुमच्याच कृपेने !!! मी म्हंटले, " माझ्या कृपेने ??? तर तो म्हणाला, "हो !!! तुझ्याच कृपेने !!! कारण इथे उजेड तेव्हा पडेल, जेव्हा तू सकारात्मक विचारांचे दिवे लावशील."

मी ही जरा ऐटीतच म्हणालो, "ठीक आहे... ठीक आहे !!! लावतो दिवे" म्हणत, पुढे सरकलो. थोडं पुढे चाचपडत गेलो तर काय !!! तिथं असंख्य खोल्या होत्या. अगदी कोंदट वातावरण होते. मी त्याला पुन्हा विचारले, "काय रे, त्या खोल्यात काय दडलंय ???"


तो पुन्हा म्हणाला, " बघ की उघडून एक एक खोली, कळेल काय आहे ते." मग मी हळूच एका खोलीचे दार उघडले.  आणि...फडफड करत अनेक रागीट चेहरे समोर आले. जणू काही ते मला गिळंकृतच करणार आहेत. मी पटकन दार लावले. तेव्हा तो म्हणाला, " काय झालं ??? दार कां लावले ???" मी म्हंटले, " कसले भयानक होते रे ते !!! " तर तो पुन्हा हसत म्हणाला, " तुम्हीच गोळा केले आहेत ते !!! तुम्ही ज्यांचा ज्यांचा तिरस्कार करता, ज्यांचा राग करता, त्यांची संख्या किती आहे ते कळलं कां ??? तुम्हीच केलेली मेगा भरती आहे ती !!!"

हुश्श.....अरे बापरे !!! पुढचं दार उघडायचे धाडस होईना, पण म्हंटले आता आलोच आहे तर उघडावे. तिथे ज्या काही घटना पहिल्या त्याने तर घामच फुटला. तो पुन्हा मिस्कीलपणे म्हणाला, " काय, काय झालं... ??? मी म्हंटले, "अरे बाबा, हे काय ??? तो पुन्हा म्हणाला, " तू तुझ्या आयुष्यात सतत दुःखद आठवणीच गोळा करीत गेलास, त्याला मी तरी काय करणार ??? आता तर साठवून ठेवायला या खोल्यासुद्धा अपुऱ्या पडत आहेत."

तिथं अशा किती तरी खोल्या होत्या, ज्यांना उघडायच धाडस माझं झालं नाही. मग त्याने त्या उघडून दाखवल्या, ही भीतीची खोली, ही द्वेष, ईर्षा, वाईट विचारांची, मतभेदांची, गैरसमजांची खोली अशा अनेक खोल्या पाहिल्या, सर्वच्या सर्व अंगावर येत होते.

आता मात्र माझं डोकं गरगरायला लागले, अस्वस्थता वाढली होती. किती भयावह होत ते सर्व !!! त्यामुळे पुढं काय आहे, हे बघण्याची इच्छाच होत नव्हती. हे सारं भयाण बघून अंगाला काटा आला होता. स्वतःचाच तिरस्कार वाटत होता.

मी त्याला म्हंटले, "मी जातो आता. मला काही बघायचं नाही आता." तो म्हणाला, " थोडं...थांब, आलाच आहेस तर हे पण बघून जा."

थोडी हिंमत दाखवत आम्ही पुढच्या दिशेने निघालो....तिथं संपूर्ण जाळ लागलेला होता...मग थोडं पुढे गेलो आणि पाहिलं तर काय....आहा.....हा हा...स्वर्ग सुख मिळावं असं वातावरण होत, तिथं प्रेम होतं, तिथं माया होती, तिथं आनंद होता, उत्साह होता, नवीन नवीन कल्पनांचा बाजार होता. सुख, समाधान शांती ने भरलेले, अगदी नयन दिपून टाकेल असं सर्व काही होते.

 मी म्हंटले, "काय रे हे इतकं सुंदर आहे, हे तू मला आधी कां नाही दाखवलं ???" तर तो मिस्कील पणे हसत म्हणाला, " अहो, तुमचं मनातलं खरं घर तर हेच आहे." मग मी म्हणालो, " जे आधी पाहिलं, ते काय होतं ???" तो पुन्हा हसत म्हणाला, " त्या...त्या...तुम्ही अतिक्रमण करत वाढविलेल्या खोल्या आहेत. तुम्ही केलेला राग, इर्षा, द्वेष, भीती, नावडती माणसं, नावडत्या आठवणी याची जी साठवणूक केली, ती या सुंदर घराच्या प्रवेशद्वारा पुढे पहारेकरी बनून बसले आहेत, जे तुम्हाला इथं पर्यंत येण्यास अडवत आहेत."

क्षणभर विचार केला, खरंच की आपणच आपल्या सुख, आनंदाच्या कडे जाणारा रस्ता, या नकारात्मक गोष्टींची साठवणूक करून अडवलेला आहे. मनाच्या घराचा पसारा आवरायला वेळ लागणार होता पण ठरवलं की, आता या अडथळा बनून बसलेल्या खोल्यांची साफसफाई करायची. तिथं सकारात्मक विचारांचे दिवे लावायचे आणि सुख समाधान, शांती कडे जाणारा मार्ग सोपा करायचा.

बरं झालं. आज मनाच्या घरात फिरून आलो, नाहीतर आपल्या मनावर नकारात्मक विचारांचे अतिक्रमण झालेले आहे हे कळलंच नसतं.

मनाच्या घरचा पाहुणचार खूप काही शिकवून गेला. आपल्या मनाचं घर, दुसऱ्याच्या हातात द्यायचं नाही. स्वतःच्या घराची साफसफाई स्वतःच करायची.

मग मित्रांनो, तुम्ही तुमच्या मनाच्या घराला कधी भेट देत आहात ??

आपल्याला हा लेख कसा वाटला हे आम्हाला कमेंट करुन आवर्जून कळवा. आम्ही आपल्या करिता माहितीयुक्त, प्रेरणादायी, मनोरंजनात्मक लेख घेवून येत असतो. आवडल्यानंतर लाईक व शेअर जरुर करा. तुमचा प्रतिसाद आम्हाला प्रेरणादायी ठरत असतो. 
तुम्हालाही काही लिहून पाठवायचे असल्यास आम्हाला digitalshende@gmail.com या जीमेल वर सेंड करु शकता. आम्ही आपल्या नावासहीत इथे ते प्रसिद्ध करु.
धन्यवाद...

Monday, April 19, 2021

Yeu kashi tashi mi nandayla funny facts

आपल्यासाठी मुद्दाम मेजेशीर खुमासदार लेख...


 झी मराठी वाहिन्यावरील मालिका म्हणजे संपूर्ण कुटूंबासाठी मनोरंजनाची रोजची मेजवानीच. अशा मालिकांनी अनेकांना स्वता:ची सुख-दुखं विसरायला लावून देण्यात यशस्वी ठरल्या आहेत. या मालिका रोजच्या वेळेत पाहिल्या तर जातातच त्याचबरोबर दिवसाही आवडीने पाहणारा प्रक्षेक वर्गही मोठा आहे.

वेळेत मालिका पाहण्याची जणू रोजची घरातील कामधाम आवरली जातात. काही वर्षांपूर्वी या मालिकांतून खरच उद्बबोधक विचारही मांडले जायचे.

असाच विचार सध्या लोकप्रिय होत असलेली "येऊ कशी तशी मी नांदायला". वजनदार असलेल्या मुलींच्या लग्नाचा तसचे तिला समाजामध्ये येणा-या अडी-अडचणीवर भाष्य करणा-या मालिकेने लवकरच लोकप्रियता मिळवली आहे.

तस पाहता या अगोदरची मालिक माझ्या नव-याची बायको प्राईम टाईम संध्याकाळी ८ या वेळेत प्रचंड लोकप्रिय झालेली होती. त्यावेळेस तितक्याच ताकदीची येऊ कशी तशी मी नांदायला ही देखील मालिका आहे यात शंकाच नाही.

या मालिकेत नायक अतिशय श्रीमंत दाखवला आहे, नायिका तशी नव्हे ब-याच प्रमाणत गरीब दाखवली आहे. एवढी की त्या गरीबीवर सोशल मिडीयावर काही मिम्सही येवून गेल्या.

ही मालिकेतील नायिकेची आईचा चपातीचा व्यवसाय दाखवला गेला आहे. बर या चपात्या दिवसाला किती, किती... किती... तर तब्बल ३०० चपात्या रोज तयार केल्या जातात.  (येथे ३०० कोटीची राधिका मॅडम आणि ३०० चपात्या यांचे साधर्म्य जोडण्याचा प्रयत्न केला तर नसेल ना).

येथे सहज विचार येतो जर ३०० रोज चपात्या तयार होवून त्या संपत असतील आणि एका चपातीची किंमत किमान १५ रुपये असेल ३०० x १४ = ४,५०० रुपये रोजचे होतात. महिन्याचे १ लाख ३५ हजार तर वर्षाचे १६ लाख २० हजार होतात हो... 

जर एवढा टर्न ओव्हर असेल तर नायिकेचे कुटूंब इतके हालाकिचे जीवन जगाताना दावखले जाते की धीस ईज टू मच नाही का...!!!

मालिका डोक्याला जास्त ताण न देता पाहायच्या असतात... धकाधकीच्या जीवनातून एक करमणूक म्हणून पाहिल्या तर खूप एन्जॉय करता येतात. आपल्यासाठी मुद्दाम मेजेशीर खुमासदार लेख

आपल्याला हा लेख कसा वाटला हे आम्हाला कमेंट करुन आवर्जून कळवा. आम्ही आपल्या करिता माहितीयुक्त, प्रेरणादायी, मनोरंजनात्मक लेख घेवून येत असतो. आवडल्यानंतर लाईक व शेअर जरुर करा. तुमचा प्रतिसाद आम्हाला प्रेरणादायी ठरत असतो. 
तुम्हालाही काही लिहून पाठवायचे असल्यास आम्हाला digitalshende@gmail.com या जीमेल वर सेंड करु शकता. आम्ही आपल्या नावासहीत इथे ते प्रसिद्ध करु.
धन्यवाद...



Worship Dev Puja | The best meditation

देवपूजा - एक सर्वोत्तम मेडिटेशन

पूर्वी देवांची पूजा झाल्याशिवाय तोंडात पाणीही न घेणारी लोकं होती. त्याची आठवण झाली.

मग विचार करता करता वाटलं किती सुंदर पद्धत आहे ना आपल्यात रोजच्या पूजेची.

माझ्या डोळ्यांसमोर पूर्वीचं एक छान चित्र ऊभं राहिलं. भल्या पहाटेच ऊठून सर्व स्त्रिया घरातलं दळण, स्वैपाकघरातली कामं, पाणी भरणं, लहान मुलांकडे लक्ष देणं वगैरे कामात मग्न असताना पुरूष मंडळी बाहेरच्या अंगणाची सफाई, चूल पेटवणं, बागेला पाणी देणं, गोठा सफाई, धारा काढणं वगैरे कामात गर्क आहेत.

सकाळची सर्व आन्हिकं ऊरकून शूचिर्भूत होऊन घरातले यजमान पूजेसाठी फुलं काढायला बागेत जातात. ऊगवतीची कोवळी किरणं अंगावर घेत, अनवाणी पायांनी, रंगीबेरंगी फुलांची शोभा निरखत पानाफुलांशी हितगूज करत निसर्गाचं अप्रूप मनात साठवत मनाला आल्हाददायक देणारा एक आनंददायी (आणि आरोग्यदायीही) सुंदर अनुभव.

फुलं घेऊन देवघरात आल्यावर सर्व देव (स्वत:) स्वच्छ घासलेल्या ताम्हनात काढून देवघराची स्वच्छता, देवांची ऊन पाण्याने अंघोळ, त्यांना लहान बाळांच्याच ममतेने आणि कोमलतेने (भक्तीने) स्वच्छ करून परत जागच्याजागी स्थानापन्न करतात.

एकतानतेने सहाणेवर चंदनाचं मऊ मुलायम सुगंधी गंध ऊगाळतात.

तुम्हाला तुमच्या चिंता, क्लेश, दु:ख, दैन्य सारं सारं काही विसरायला लावणारा हा अनुभव.
खऱ्या भक्तीभावनेत तल्लीन होऊन पूजा करताना 'तो' आहे माझ्या पाठीशी, हेही दिवस जातील, 'तो' समर्थ आहे, मी कशाला ऊगीच काळजी करू किंवा कशाला काही त्याच्याकडे मागू असा सार्थ विश्वास मनात जागतो.

चंदनाच्या गंधाचा मऊ स्पर्श, फुलांचे देखणे रंग आणि प्रकार, धूपाचा सुगंध, तेजाळलेले दिवे, वाहिली जाणारी अक्षत, दाखवला जाणारा नैवेद्य म्हणजे जणू टप्याटप्याने रंगत जाणारी महफिल.

ही पूजा पूर्ण केल्यानंतर ते सजलेलं, तेजाळलेलं, सुगंधित देवघराचं रूप डोळे भरून मनात साठवून डोळे मिटावेत आणि असा सुंदर दिवस दाखवल्याबद्दल त्या ईश्वराप्रती कृतज्ञता व्यक्त करावी.

अशी ही साग्रसंगीत पूजा म्हणजे रस, रंग, गंध, स्पर्श या सर्व इंद्रियांद्वारे केली जाणारी साधनाच जणू. यात नादही येतोच की.
तुमचं मन जराही भरकटू नये आणि ईश्वरावर अढळ निष्ठा ठेवून समर्पित व्हायला मदत म्हणून धीरगंभीरपणे म्हटली जाणारी स्तोत्रं.

खरोखरच तुम्हाला सर्व नकारात्मक भावना विसरायला लावणारी. सकारात्मक भाव जागवून तुम्हाला सात्विक बनवणारी. तुम्हाला जास्त प्रेमळ, करूणामय आणि क्षमाशील बनवून तुम्हाला आत्मविश्वास प्रदान करणारी.
मी तुझ्या पाठीशी आहे. सर्व काही ऊत्तमच होईल' असा भक्कम विश्वास देऊ करणारी.


हळूहळू तुमच्यातला 'अहं' विसरायला लावणारी....
अशी ही रोजची पूजा.

ही बहुधा प्रत्येकाने स्वतंत्रपणे आपापली करणे अपेक्षित असेल का?
या वेळेस अंतर्मुख होऊन मौन राखून रोज परमेश्वराशी अद्वैत साधण्याचा प्रयत्न असेल का?


यात अमुक फुलं आहेत किंवा नाहीत म्हणून, चंदनाचं गंध हवं तसं किंवा हवं तितकं नाही म्हणून, मनासारखा नैवेद्य नाही म्हणून तुम्हाला राग येत असेल तर किंवा पूजा करताना तल्लीनतेने न करता मनात बाकीचे विचार किंवा इतरत्र लक्ष असेल तर मंडळी या पूजेचा तुम्हाला काही ऊपयोग होईल का?

पूजा ही कुणा बाहेरच्या 'देवाला' प्रसन्न करून घेण्यासाठी नाहीये, तर स्वत:मधील ईश्वराची अनुभूती घेण्याचा तो एक प्रवास आहे. स्वतःला प्रसन्न ठेवण्यासाठी आहे. दिवसाची सुरूवात सकारात्मक ऊर्जेने आणि ऊत्साहाने करायचा तो एक सहजसोपा आणि सुंदर मार्ग आहे.


आपल्याला हा लेख कसा वाटला हे आम्हाला कमेंट करुन आवर्जून कळवा. आम्ही आपल्या करिता माहितीयुक्त, प्रेरणादायी, मनोरंजनात्मक लेख घेवून येत असतो. आवडल्यानंतर लाईक व शेअर जरुर करा. तुमचा प्रतिसाद आम्हाला प्रेरणादायी ठरत असतो. 
तुम्हालाही काही लिहून पाठवायचे असल्यास आम्हाला digitalshende@gmail.com या जीमेल वर सेंड करु शकता. आम्ही आपल्या नावासहीत इथे ते प्रसिद्ध करु.
धन्यवाद...



Saturday, April 17, 2021

Avoid Coronaphobia

एक सकारात्मक पाऊल...

कोरोना कोरोना कोरोना वाचून पाहून ऐकून डोकं आऊट होत असेल तर हा लेख आपल्यासाठी...


सध्याच्या काळात वर्तमानपत्र, टि.व्ही. बातम्या चैनेल्स, सोशल मिडीया पोस्ट, आपसातील चर्चा यांचा कोरोना हाच महत्वपूर्ण अथवा गप्पांचा विषय होताना दिसत आहे. ब-याच ठिकाणी विदारक अशी परिस्थितीच आहे हे ही सत्य नाकारता येणार नाही. 

कुटूंबातील हरएक जण रोजच्याच जर कोरोना विषयक बातम्या पाहून हळहळ करीत राहीला तर संकट दूर जाणार नाही उलट आपल मानसिक स्वास्थ्य मात्र हरवलं जावू शकतं.

टि. व्ही. चॅनल्स कोरोना सोडून सध्या तरी काहीही दाखवताना आपणास दिसत नाहीत. खरं-खोट यांचा सारासार विचार सर्व सामान्य जनता करत बसत नाही. तर जे समोर येतय त्यावरच जास्त करुन विचार-आचार करताना आपल्याला दिसते.

परिस्थीती अशीच शाबूत राहीली तर कोरोनो पेक्षा मानसिक आजार असलेले रुग्ण येणा-या काळात आढळून येण्याची शक्यताही नाकारता येत नाही. ज्याला आपण कोरोनाफोबिया अस नाव देवू शकतो.


यातून मार्ग काढण्याठी खालील मार्ग आपण जाणिवपूर्वक अमलात आणू शकता.

मनाशी खूणगाठ बांधा...

 आजपासून पुढील काही दिवस  सोशल मिडीयावर, व्हॉटस्अप  ग्रुपवर कोरोना संदर्भात पुढीलपैकी कुठल्याही पोस्ट टाकायच्या नाहीत.  

डॉक्टरांचे व्हिडीओज,  गावठी उपचार,  सल्ले-सूचना,  भीतीदायक व्हीडीओज्,  अंत्यविधीचे वीडियो, भावपूर्ण श्रद्धांजलीचे फोटोज आणि पोस्ट.. 


कारण त्यामुळे लोकांमध्ये निगेटिव्ह वातावरण पसरते.  

लक्षात ठेवा ख-या संकटापेक्षा त्याची चर्चाच जास्त हानीकारक असते.

तसेच मोबाईल मधील सर्व कोरोना संदर्भातील फोटो, वीडियो, मेसेजेस,  भावपूर्ण श्रध्दांजलीचे फोटो डिलीट करून टाकावे. 


त्याचबरोबर आपल्या सोशल मिडीयाच्या वॉल जर अशा प्रकारच्या पोस्ट दिसल्या तर पोस्टच्या उजव्या बाजूला असलेल्या तीन आडव्या डॉट वर ... टॅप करुन I dont' want to see this हा ऑप्शन सिलेक्ट करुन Hide Post हा ऑप्शन सिलेक्ट केल्या अशा प्रकारच्या पोस्ट आपणास जास्त करुन दिसणार नाहीत.

टी. व्ही. चॅनलवर सुरु असलेल्या सततच्या  कोरोना विषयक बातम्या सतत पाहणे टाळू शकता.

तातडीच्या कारणांसाठी असल्यास जवळचे अत्यावशयक सेवा देणारे नंबर वहीत लिहून ठेवू शकता.


एक पाऊल Positive(+ve) च्या ऐवजी सकारात्मक होण्याकडे टाकूया.

आपल्याला हा लेख कसा वाटला हे आम्हाला कमेंट करुन आवर्जून कळवा. आम्ही आपल्या करिता माहितीयुक्त, प्रेरणादायी, मनोरंजनात्मक लेख घेवून येत असतो. आवडल्यानंतर लाईक व शेअर जरुर करा. तुमचा प्रतिसाद आम्हाला प्रेरणादायी ठरत असतो. 
तुम्हालाही काही लिहून पाठवायचे असल्यास आम्हाला digitalshende@gmail.com या जीमेल वर सेंड करु शकता. आम्ही आपल्या नावासहीत इथे ते प्रसिद्ध करु.
धन्यवाद...

Monday, April 5, 2021

Priesthood Training | Udyamita Vikas Training and Research Centre


धार्मिक कार्यक्रमांमुळे आनंद व संमृद्धीची प्राप्ती होते अशी धारणा जनमानसात आहे. 

सर्वसाधारण महिन्यातुन एखादा तरी धार्मिक कार्यक्रम प्रत्येकाच्या घरी साजरा केला जातो. 

त्यामध्ये गुढी उभी करणे , पार्थिव गणेश पुजन , गौरी पूजन, लक्ष्मी पूजन सत्यनारायण पूजा अभिषेख,गृहप्रवेश अशा अनेक कार्यक्रमांचा समावेश असतो. 

अशा कार्यक्रमांची संकल्पना व शास्त्रोक्त तंत्र मंत्रांसह पध्दत समजावून घेता येण्यासाठी आणि पौरोहित्य व्यवसाय  सुरू करता येण्यासाठी 

तिन महिने कालावधीचे पौरोहित्य प्रशिक्षणाचे आयोजन दि. 17 मे 2021 पासून
आठवड्यातुन 3 दिवस सायंकाळी 5 ते 7 या वेळेत
उद्यमिता  विकास प्रशिक्षण केंद्र सातारा येथे करण्यात आले आहे. 

या मध्ये सर्वदेव पूजा , सर्व देवतांचे अभिषेख, सत्यनारायण पूजा , पार्थीव गणेश पूजन, लक्ष्मीपूजन, अनंत पूजन, मंगळा गौर पूजन, गृहप्रवेश, भूमीपूजन, शांती व त्याचे प्रकार, जन्मदोष शांती, वास्तूशांती, कालसर्पयोग शांती, उदक शांती, पुण्याहवाचन, प्रधान देवता पूजन विविध मंत्रपठण, सुपारी , साखरपुडा, विवाह वीधी, उपनयन संस्कार, विविध स्तोत्रपठाण जसे विष्णुसहस्रनाम, अपमिर्जन स्तोत्र, सप्तशती, महिम्न, पुरूष सुक्त, श्रीसुक्त ई. शास्त्रोक्त पुराणोक्त प्रशिक्षण देण्यात येणार आहे.

प्रशिक्षण पूर्ण झाल्यावर प्रमाणपत्र देण्यात येणार आहे. 

अधिक माहीतीसाठी, प्रवेश घेण्यासाठी 

श्री.महेश कुलकर्णी , 

उद्यमिता विकास प्रशिक्षण केंद्र , 

राजधानी टॉवर,राजवाडा बसस्टॉप जवळ ,सातारा 

9822397384 

येथे संपर्क साधावा.

Holistic Healing Heaven एका स्वप्नातून सुरू झालेला आरोग्याचा प्रवास...

  प्रत्येक मोठ्या कामाची सुरुवात एका छोट्या विचारातून होते. Holistic Healing Heaven ची सुरुवातही अशाच एका विचारातून झाली – लोकांना औषधांवर अ...